anne · anne oldum · çatışma · ergenlik · hayat · kuşak farkı · kız · kız annesi · sevgi

Annem Demişti

Hepimizin içinin içine sığmadığı, her söyleneni eleştiri olarak algıladığı ve kırılganlığın doruk noktasını yaşadığı ‘ergenlik’ dönemi olmuştur. Hani bu arkadaşların daha değerli geldiği ama aynı şeyleri aileden duysak büyük yaygaralar kopardığımız o deli çağlar. Belki ergenlik bir dönem ve gelip geçici bir süreç ama anne kız arasında yaşanan dalgalanmalar sadece bu dönemle sınırlı değil. Belki aynı cinsi paylaşıyor olmanın verdiği bir çatışma belki en sevdiğinizden gelene karşı daha kırıcı olmakla ilgili ama şöyle bir dönüp geriye baktığımda annem ile yaşadığım çatışmalara şimdi gülüyorum. Peki şu an yaşamıyor muyum? Elbet yaşıyorum ama şekli ve konuları değişti. Benim annemin bana en çok söylediği ve belkide bir çoğunuzun kulaklarında çınlayan o ünlü söz ‘anne olunca anlarsın’ sözüne verdiğim cevapları şimdi tek tek yutuyorum.

Kızım daha 10 aylık ve belki erken gibi geliyor olabilir ama inanın çoktan ben annem olmaya başladım bile. Sağlığım, güvenliğim ile ilgili endişeleri şimdi daha iyi anlıyorum. Bana bir şey olduğunda ne bileyim mesela moralim çok bozuk olduğunda, ağladığımda neden anneminde aynı duyguları yaşadığını ve benimle konuşabilmek için çaba sarf ettiğini daha iyi anlıyorum. Neden iyi bir şey yaptığımda onun kızı kötü bir şey yaptığımda şaka ile karışık babamın kızı olduğumu daha iyi anlıyorum. Geleceğime dair endişeleri olmasını ve hatta bir çok noktada müdahale etme ihtiyacı duymasını daha iyi anlıyorum. Ben daha şimdiden kızımı üzebilecek insanların nasıl önüne geçerim nasıl geleceğini güvence altına alırım diye düşünürken anneme ‘aman anne daha çok var o zamanlara’ cümlemi hala duyuyor ve kendime gülüyorum.
Aşk acısı çektiğimde, bir arkadaşım ile kapıştığımda ya da o zaman hayatımın yolunda gitmediği her noktada ‘anne beni rahat bırak’ diye isyan ettiğimde neden yanımda olmak istediğini çok iyi anlıyorum.

Annelik kendi ebeveynlerini anlamak için gerekli belkide ama bir kızın kendi annesini anlaması için tek şansı bu sanki. Erkekler anneleri ile daha az belki hiç çatışma yaşamadıkları için ya da aynı hormonları taşımadıkları için bunları farklı yaşıyorlar.
Bazen öyle davranış modelleri sergiliyorum bazı konularda öyle değişik kararlar alıyorum ki bir an onu annem yapmış gibi hissediyorum. Sezen Aksu der ya ‘Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan içindeki çocuğa sarıl’ işte o içinizdeki çocuk sizin içinizden çıkan çocuk oluyor.
Biliyorum yıllar ilerledikçe daha fazla örnek yaşayacak ve daha fazla aynı dediğim olaylar zinciri göreceğim. Garip olan o zaman isyan ettiğim bu durumların şimdi yüzümde bir gülümseme oluşturup beni anneme daha çok bağlaması. Sonuçta insan sadece onun yanında tekrar cenin olabiliyor bir tek onun yanında hayat sıfırlanıyor.

Şimdi ise tek dileğim ‘Anne olunca anlarsın kızım’ cümlesine verdiğim ‘Ben asla senin gibi yapmayacağım’ dediğim her olayı yutarken annemden bir kez daha özür dilemek ve ona teşekkür etmek. Her ne kadar şimdi torununa asla laf söyletmeyen bir anane olmuş olsa bile eminim bir yerlerde o hep bana hak verecek ve o hep benim ‘çok bilen annem’ olacak.
Ben sen oldum anne iyi ki sen oldum !

Bir şey söyle ?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s