bebek ile yaşam

Beni Uzaktan Sevmek

Biz annelerin en büyük sorunu dışarıdaki herkesten “anne duyarlılığı” beklemek. Sanki herkes çocuk sahibi ya da herkes her an bebeğin hijyenini düşünecek duyarlılığa ya da bilgiye sahipmiş gibi bebeklerime ellerini uzatarak yaklaşan insanlara karşı biraz mesafeli durabiliyoruz. Bir çok anne bebek meselesinde olduğu gibi bu konuda da maalesef kafalar karışık ve iki farklı doğru birbiri ile kavga ediyor.


Kızım sosyal bir bebek. İnsanları izlemeyi, onlara gülümsemeyi ve onlara kendini sevdirmeyi çok iyi biliyor. Tabii bizimkinin bu şımarmalarına karşılık olarak insanlarda onunla iletişime geçiyor. İçlerinde anne ya da baba olduklarını tahmin ettiklerim ilgilerini belirli bir mesafeden ya da sadece ayaklarına vb yerlerine dokunarak gösterirken hayatlarında ilk kez bebek görmüş gibi davranan bir grup ise ellerini, yanaklarını öpme girişimine giriyor. Aslında insanların ilgisinden asla ama asla rahatsız olmuyorum. Hatta kızımın her farklı insana verdiği farklı tepkileri izlemek komik ve eğlenceli oluyor. İşte bu noktada insan o hiç tanımadığı insanlardan biraz empati bekliyor. Yolda gördüğünüz her hangi bir insana ‘ne tatlısın sen gel seni öpeyim kucaklayayım’ diyor musunuz? Ya da birden bire hiç tanımadığınız birinin yanağından sıkı bir makas alıyor musunuz? Peki sadece bebek ve kendini savunma yeteneği gelişmediği için bir insana bunları yapabileceğimize bizi hangi kültür inandırdı?

Aile ortamında veya yakın arkadaş ortamında kibarca yapabileceğiniz uyarıları hiç tanımadığınız insanlara yapamıyorsunuz. Yani sokakta kocaman bir öpücük ile yaklaşan bir kadına dur önce elini yüzünü yıka al şu anti bakteriyel jeli sür falan dememiz mümkün olmuyor.


Öyle örnekler yaşadım ki şimdiye kadar okuduğunuz cümlelerde kafanızda ‘ iyi ki bir bebeğin var aman sar sarmala evde sakla’ gibi cümleler geçirdiyseniz bile bana hak vereceksiniz.

İstiklal caddesinde yolumu kesen sarhoş ve sigara içen kadının ben elimdeki torbayı bırakana kadar kızımı kucaklamak için pusete eğilmesi ya da bindiğim taksi şoförünün ben puseti katlarken kucağımdaki kızımı şap diye yanağından öpmesi. Yemek yediğimiz bir yerde bir kominin elindeki mantarları görerek kızıma doğru sevme hareketinde bulunması. İnanın daha çok sayarım. Ben asla bebeğin bir yerine dokunmam sadece elleri diyerek aklınca bilinçli olan kişilerin bebeklerin en çok ellerini ağızlarına soktuklarını bilmemesi.
Elbet kızımı hijyen paketi içinde büyütmüyorum. Hatta bir çok konuda öyle rahatım ki bunun karşılığını pozitif yönde aldığımızı düşünüyorum ama hiç tanımadığınız o andan önce tuvalete mi gitti, nereye dokundu bilmediğiniz insanların birden bire izinsiz çocuğuma doğru hamle yapması beni rahatsız ediyor.



En azından bağışıklık sisteminin kurulduğu bu gelişme dönemlerinde bu kadar hassasiyet normal bence. Yoksa birileri kızımı sevdikçe, ilgi gösterdikçe ben niye mutlu olmayayım. Sadece anlatmaya çalıştığım onların birer birey olduğu gerçeğini unutmamak. İnsanlara kolay kolay hayır diyemeyen biri olarak zaten izin isteyen kişilere hayır diyemiyorum bir de üstüne böyle tacize varan davranışlar geldi mi doluyorum. Günümüzde doktorlar temas ile geçen milyon tane hastalığı medyada sıralarken anne görüşü ile biraz abartılı düşünme konusunda bizlere hak verin. Unutmayın kişisel hijyeninize güvenmiyorsanız onları uzaktan sevmek aşkların en güzeli.

Bir şey söyle ?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s