bebek ile yaşam

Yapışık İkizimi Doğurdum

Zaman geçtikçe, algıları açıldıkça kendi kendine daha fazla vakit geçirir ya da ne bileyim oyuncakları ile oynar falan diye düşünüyordum ben. Meğer iş o algı açıldıktan sonra başlıyormuş. Memeye yapışmayan çocuk paçaya öyle bir yapışıyormuş ki anne tek bacakla yürüyormuş. (Bu noktada şükret çocuğum teyzelere sesleniyorum elbet şükür, elbet iyi ki var) Bebeklik döneminde ben bu arkadaşı kanguruya yok yatağa falan koyup o eblek eblek bakınırken her işimi hallederdim şimdi bırakın iş halletmeyi çişimi yalnız yapabildiğim zaman banyomuzdan havai fişekler atılıyor.2a7f10a2b5deb0d562b5e2c5e5a65ae3

Tamam ona hak veriyorum. Keşif ve öğrenme dönemleri bunun yanında korkuları var, bağlılıkları var. Her şeyi geçtim anneyi seviyor çocuk elbet vakit geçirmek ister ama benim en büyük korkum ‘ya bu çocuk sosyal olmazsa’ durumu. Yani ne yemesine, içmesine ne başka şeylerine bu kadar takılmıyorum ben. Tek derdim insan sevsin, öğrenmeyi sevsin, araştırmayı sevsin, cingöz olsun yani. Ee bunları benim paçamın arkasından ne kadar etkili yapabilir diye arada kara kara düşünüyorum. Gerçi parka gittiğimiz ya da dışarıda olduğumuz anlarda insanlar ile girdiği iletişimden memnunum ama yaşıtı yok doğru düzgün çevremizde. Ee tembel amca vs yüzünden kuzeni zaten yok. İş böyle olunca ben başladım okul araştırmaya. Ne olursa olsun benden ayrı geçireceği 2-3 saat ve bu saati yaşıtları ile faaliyet, aktivite ile geçireceği için eminim katkısı olacak. Şimdi tabii ‘erken, hasta olur, etkilenir’ yorumlarını kulaklarımı öyle bir tıkadım ve öyle bir göz kararttım ki deneyeceğim. Belki tükürdüğümü yalarım belki çok pişman olurum ama büyük ihtimal onun adına iyi bir şey yapmış olacağıma inanıyorum.

6be982efd32c4a75fefb98d2f88fbbd1

Evde son 6 aydır üretmeye çalıştığım faaliyetin artık sonu geldi yani sanatçı burada biraz tıkandı. Ee her baby tv açtığımda bir yerlerde bir pedagog ölüyor o yüzden böylesi daha iç rahatlatıcı geliyor. Şimdi annelik vicdanı burada ortaya çıkıyor ve onu tek başına bir okulun içinde düşününce içimde bir şeyler beni kemirmeye başlıyor. Gerçi baktım okulun bahçesinde bir sote yer buldum bir süre oraya saklanmayı ve komando yöntemleri ile izlemeyi düşünüyorum. Şaka bir yana bu elbet bir gün olacak. Yani o bir gün gelecek ve benden daha fazlasına ihtiyaç duyacak. Benim ona dair her yeteneği fark etmem ya da onu bu konuda doğru yönlendirmem mümkün değil. Daha okulu gezerken bile drama sınıfında ses eğitimi veren öğretmen Pera ile 10 dakika geçirip iyi bir kulağı olduğunu ve kolay ses taklit ettiğini söyledi mesela. Eminim kendimi daha az eksik hissedeceğim bu sayede. Yapışık ikizimden saatli bile ayrılmak bana şimdiden çok koysa bile onun birey olma yolunda bu adıma ihtiyacı var biliyorum. Yoksa annelik zaten kendi kendini yeme sanatı. Bırakın ben kendimi yerim o yeter ki mutlu olsun.

Yapışık İkizimi Doğurdum” için 2 yorum

  1. 1 yaşında göndermiş ailem kreşe evet her türlü mikroptan korunan çocuk için hasta olma riski var ama çekinmeyin sosyalleşmesi açısından çok faydalı olacaktır kendimden biliyorum

  2. OKUL ORTAMI NE KADAR GÜZEL OLSA DAHİ BENCE DAHA ERKEN.BENCE 2 YAŞ BİTSİN ONDAN SONRA..YOKSA OKULUN BAHÇESİNDE NÖBET TUTARIM BİLESİN…

Bir şey söyle ?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s