yaşam

İnsanlığın Duvarı Korku

Yaşadığım bir kaç saniyelik bir olayın birkaç gündür içimdeki ‘insanlık’ ve ‘vicdan’ köşelerini törpülediği günler yaşıyorum. Belki bazılarınız anlattığım zaman abarttığımı düşünecek ya da bunun sadece benim ile ilgili bir yoldan çıkma olduğunu öngörecek. Oysa biliyorum benim yaşadığım o birkaç saniyelik olay bugün tüm toplumu bir hastalık gibi sarıyor. En iyisi önce anlatayım.

Geçen akşam arkadaşımla hoş bir gece geçirmek için araba ile evden çıktım. Karşıyakayı bilen bilir. Bostanlı feribot iskelesine girdim ve son saniye feribotu kaçırdığım için oradan dönüş yapıp tekrar sahil yoluna girmek için ışıklarda durdum. Sıra olarak ikinci sırada duruyordum. O an da karşıdan karşıya geçmeye çalışan görme engelli bir bey yolların onlar için düşünülmüş olmamasından kaynaklı olarak yaya geçidinin ortasında yer alan trafik lambası direğine hızlıca çarpıp yere düştü. İşte o 2-3 saniyelik anda o adam bir kaç saniye bile olsa çaresiz şekilde orada yatıp kaldı. O anda karşı taraftan geçen başka bir yaya müdahale edip o beyi kaldırdı. Peki yardım eden kişi o tarafa geçene kadar olayın hemen önünde olan arabalarda olan bizler neden arabadan inmedik. Neden müdahale edemedik? Sadece o bir kaç saniyede aklımdan ilk geçen şeylerden o kadar vicdan azabı duydum ve o kadar kendimi sorguladım ki. Aklıma ilk gelen arabadan insem biri çantamı açık kapıdan alır mı? Acaba bu bir kumpas olabilir mi? Yardım eden başkası var mı? Bunun gibi birkaç saniyeye sığan komplo teorileri ürettim. Anında harekete geçip o adamı ilk kaldıran omuz olmak varken toplumun, deneyimlerin, sistemin bana yüklediği korkuların insanlığımın önüne geçmesine izin verdim. Her gün haberlerde duyduğum ‘şöyle kandırıp gasp etmişler, böyle yapıp soymuşlar’ haberlerinin bilinçaltımda insanlığımı, vicdanımı nasıl çürütmeye başladığını tokat gibi gördüm. Ve aynı şekilde o anda orada ışık bekleyen onlarca arabanın da aynı korkular ile kapıları kitli durduğunu gördüm. İstem dışı elim ilk kilit düğmesine gitti devamında çünkü bana pompalanan kork emri devreye girdi. Önce kendimi suçlarken adamın yardımı aldığını görüp tekrar ayağa kalktığını gördükten sonra egom bu sefer yolları yapanları, engelli vatandaşları düşünmeyenleri suçlamaya başladı. İçimi rahatlatmanın tek yolunu ancak başka birilerini ve sistemi eleştirmekte buldum birçok olayda yaptığım gibi.

Aslında bu utancı yaşamaya ihtiyacım varmış. O görme engelli adam bugün birine bir tokat attığının farkında değil biliyorum ama ben o tokatı yedim. O adamı bu çağ dışı yollarda, basit bir baston ile yürümeye mecbur bırakanlara karşı onun hakkını savunamadığım için utandım.  Dinlediğim, izlediğim haberlerin benim kalbimi körleştirdiğini görüp yerin dibine girdim. O adam o yoldan kalktı ama ben o yola o an çakıldım. Tek derdi bir an önce yeşilin yanması olan insanlardan olduğum için utandım. hep başkasının yardım etmesini beklediğimi görüp kendime sıkı bir küfür ettim mesela. 

Hayat dersler ile dolu ise gerçekten o dersin kimin tarafında verileceğini ve zamanını bilmiyorsunuz. Ben dün sınıfta kaldım ama öğretmenim söz artık daha çok çalışacağım. 

İnsanlığın Duvarı Korku” için 2 yorum

  1. Çok sık yaşadığım ve her seferinde maalesef senin düştüğün hataya düştüğüm bir durum bu. Yolda, çarşıda, pazarda, AVM lerde defalarca engelli, yada engelsiz yardıma muhtaç insanlara karşı ön yargılı yaklaştığımı ve kesin bir numarası vardır mantığıyla yardım etmek istesemde; etmeyişimi sorguladım. İnsanlık için utanılacak duruma geldiğimizi ve daha kötüye gideceğimizi biliyoruz. Buna çok üzülüyorum. Yapacak birşey de bulamıyorum ama. Sana ve Pera’ya sevgiler….

    1. Bunu bir şekilde çözmemiz gerekiyor. Nasıl olur diye düşünüyorum ama en azından kendi farkındalığımızı artırmak bir çözüm. Paylaşım için teşekkürler.

Bir şey söyle ?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s