Uncategorized

Bir Fuar Hikayesi

Biliyordum! Eğer fuara gidersem çok sinirleneceğimi, üzüleceğimi, anılarımın gömüldüğünü göreceğimi biliyordum. Hani derler ya 'rahmetliyi son gördüğünüz gibi hatırlayın bence şimdi görmeyin' işte aynen öyle hissettim. Konuya çok ortadan girdim biliyorum. Çok doldum. Herkesin bildiği üzere 83. İzmir Enternasyonal Fuarı açıldı. Açıldı ama neden açıldı hiçbir fikrim yok.

Öncelikle biraz 'nerede o eski fuarlar' arabeski yapacağım izninizle. O eski fuarlar öncelikle senin ülkenin tüm kültürlerini senin ayağına getirir, yerel girişimcilere kendilerini anlatma fırsatı tanır, uluslararası markaları tanımanı sağlar, ticareti canlandırır, İzmir'in güzel kızlarını ürün tanıtırken izlemene fırsat verir, dünyayı sana getirir, onur ülkesini kimse onu en ince ayrıntısına kadar tanımanı sağlar, şehre karma turist getirir, ülkenin tüm yıl gelmeye fırsat bulamayan tüm sanatçılarını, tiyatrolarını izlemeni sağlar, yerel basını destekler, fuardan çıkarken bir sonraki günün gazetesini almanı sağlar, sokak lezzetleri ile seni uçurur, dünya mutfağı ile şaşırtır, birimize bir şey olur mu korkusu olmadan gece yarılarına kadar seni korur, su dansı ile büyüler, çocuklara broşür toplama yarışı yaptırır DI! Evet şimdi bunların hiçbiri yok. Hiç!

 

Ben bugün bir fuar değil bir mahalle pazarı hatta panayır görünümlü bir korku filmi gezdim sanki. Abartmıyorum. Aklımda kalan şeyler her köşe başındaki dürümcüler, iğrenç çığırtkan ve birbirine karışan müzikler, en kurumsal dediğin bir gsm şirketinin koca çadırı önünde bile 'gel vatandaş gel' diye bağıran insanlar, çin malı yazan ürünler ve yok hükmünde bir fuar. İzmir'li birine pavyon dediğinizde aklına ilk gelen yer fuarın içinde yer alan firmaların kendilerini tanıttıkları alanlar olur ama bana bugün pavyon deseniz işte derim tam anlamını bulmuş. Nedenlerini nasıllarını asla konuşmak istemiyorum. Evet belediyeye, izfaş'a kızgınım ama en çok o fuara sahip çıkmayan İzmir'liye kızgınım. O fuarın Gaziemir'e taşınmasına ses çıkarmayan ve koca bir kültürün göz göre göre yok edilmesine böylesine seyirci kaldığımız için kızgınım. Bugün bir yerleree İzmir'in en yeşil fuar alanının taşındıktan sonra ne olmasını isterdiniz gibi anketler gördüm. Ben eskisi gibi kültür park olmasını istiyorum. İçinde sanat, kitap, vizyon olan gerçekten medeni, on iki ay yaşayan güvenli parkımı istiyorum.

 

Benim bugün anılarım kırıldı. İzmir'i İzmir yapan hani şu çok övündüğümüz medeni duruşun yapı taşı o fuar. İnsan bazen doğduğu şehrin gelişmemesine değil olduğu gibi kalmamasına üzülüyor. Oysa ki şehirler oldukları gibi anlamlı. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak biliyorum ama umarım Atatürk anısına, Ahmet Priştina anısına o alan bir kültür şehrine yakışacak hale gelir. Bu isimlerin altında ezilme İzmir bu isimler ile şehirini yücelt.

 

Bir Fuar Hikayesi” için bir yorum

  1. İzmir Fuarı’na katılmak için öğrenciyken bütünlemeye ders bıraktığımızı bilirim. Heyecanla fuarı beklediğimizi, ayaklarımıza kara sular gire gire saatlerce dolaştığımızı, kaliteli konserleri…
    Gerçekten de çok üzüldüm bu yazdıklarınızı duyunca…
    Hele Gaziemir’e taşındığını duymak!!
    Bence kampanya başlatmalı, bu duruma bir son vermeli, İzmir’e, İzmirliye hiç yakışmaz cidden bu durum!

Bir şey söyle ?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s