#minipost 

mini post, Mini post



Evren içinde kendini “küçük” görmeye başladığında aslında kendi zenginliğini keşfetmeye başlıyorsun. Hayatın en küçük parçası olarak taşıdığın büyük ruh asıl olan olmalı. Egonu sadece kendini mutlu etmek için kullan. Başkalarına karşı tutum haline geldiği anda ruhun da küçülüyor. İşte o zaman sadece kendini büyük gören bir boşluk oluyorsun. Hayat içinden geçiyor gidiyor ama fark etmiyorsun.

 Geçenlerde okuduğum bir yazıda ALBERT EINSTEIN’dan şu bölüm alıntılanmıştı. İnsan denen varlık ‘evren’ diye adlandırdığımız bütünün, zaman ve uzayla sınırlı bir parçasıdır. İnsan kendisini, düşüncelerini ve duygularını başkalarınınkinden ayrı bir şey olarak deneyimler. Bilincin adeta optik bir yanılsamasıdır bu. Ve bu yanılsama bizi kişisel arzularımızla sınırlayan, yine bizi en yakınımızdaki birkaç kişiye paylaştıran bir tür hapis gibidir. Hayattaki görevimiz kendimizi bu hapisten kurtarmak olmalı. 

Yani sevgili okur kendi hapsinden kurtulmanın yolu egonu yakmaktır. Yoksa yarın bir gün evrenin merkezi keşfedildiğinde bir sürü insan kendilerinin merkez olmadığını anlayıp üzülecek.