Yargı En Büyük Yalnızlık

yaşam

İnsanları yüzlerinden, oturuşlarından, seçimlerinden, yanındaki diğer insanlardan, sadece o gün orada diye tanıdığımızı zannediyoruz bazen. Tek bir hareket, tek bir seçim, belki yaptığı ilk yanlışa göre kocaman bir çarpı atıyoruz. Düşünsenize oturduğunuz kafeye gelen ve hayatınızda ilk defa gördüğünüz biri için saniyede yargılar yapabiliyoruz.
 Zaman, para, kariyer harcamamak için, emekler boşa gitmesin diye didinip, çalışırken insan harcama huyumuzu tedavi etme ihtiyacı hissetmiyoruz bile. Sanıyoruz ki hep olacak insanlar, biri gelecek biri gidecek. Sana gelecekten bir haber vereyim o zaman böyle giderse bu yolu sonu yalnızlık. Öyle seçilmiş, tercih edilmiş yalnızlık gelmesin aklına. 
En ufacık şeylerden üstünü çizdiğin sanatçılar yüzünden kitapsız, şarkısız, filmsiz kalabilirsin mesela. Ya da insanları “gereklilik” kriterine göre sıralarsan mutlak yalnızlığa koşar adım gidebilirsin. 
Herkesi sev mi diyorum? Hayır, ne mümkün. Herkese şans ver ve kendin için bile olsa yargılama. Yargı en büyük yalnızlık. #minipost #durumbildirimi