Bu Yılda Bir Şey Var

yaşam

1b28fa203c6df24e15328b4f516d1480

Kendimi çok fazla dinlediğim, sorguladığım bir yıl yaşıyorum. Bilmiyorum, bu benim fikren dönüşüm yılım olabilir mi? Hiçbir şeyden tam olarak emin hissetmiyorum ama bazı kararlarımdan dolayı da bir o kadar tamam hissediyorum. Yaşlara değil ama yaşanmışlıklara inancım var. Dün yaşarken önemli görmediğimiz bir şeyin acısı yarın çıkabiliyor. Ya da yaşarken iyiliğini fark etmediğimiz şeyin iyi yönünü yıllar sonra yaşıyoruz.

Evren, karma, enerji ya da sadece aklı geç başına gelmiş diyelim ama aslında emek emek bir yerlere gidiyor hayatımız. Cevabını, karşılığını bir günde almadığımız anlar. Belki anne olduktan sonra bunu fark etmem daha kolay oldu. Bir bireye yıllar önce yaşattığın iyi ya da kötü şeyin yıllar sonra bir cevap, hareket ya da tavırla sana döndüğünü en çok çocuk ile yaşarken görüyorsun.

İşte bu yüzden iyiliğe düştüm bu ara. İyide kalmayı seçmek, iyide kalmaya zorlamak. Fark etmeden yapılan kötülüklerim oldumu ve bunların bana dönüşü ne oldu soruları ile sorguluyorum. Anlatırken karanlık bir ruh hali gibi geliyor olabilir size ama aslında bu tam olarak aydınlanma hali. Aydınlığa çıkma niyeti. Zamanla kişilikler köklü değişimler yaşamasa bile törpüleniyor sağdan soldan. Her insan bir sivri tarafınızı alıyor sanki. Her deneyim biraz daha yuvarlıyor ruhunuzu.

Ülkeden bir sene uzakta yaşarken özlem olarak nitelendirdiğim şeyleri aslında döndükten sonra hiç yapmadığımı fark ettim mesela? Ben değişmişim, beğenilerim değişmiş ama alışmışlığın verdiği güven alanı hala beni onları yapmayı sevdiğime inandırmış. Şimdi orayı özlüyorum mesela ama bu sefer farkındayım sadece ‘anı’ özlediğimi. Tutku ile dönme motivasyonum yok yani. Sadece değişiyoruz ama değiştiğimizi fark etmiyoruz bunu çok daha iyi anlıyorum.

Deneyim, anı, öğrenilmişlikler aslında bazen koca bir bataklık oluyor insanın hayatında. Bildiğin şey kolayına geliyor. Ve sen hala isteyerek yaptığına inanıyorsun. Oysa sen o değilsin artık. Kolay olmuyor bu farkındalık. Bende de tam oldu mu derseniz eğer cevabım koca bir hayır!

Bu yılda bir şey var sadece. Aylardır üstümden gitmeyen bir sorgulama, temize çekme, açılmayan çekmeceleri boşaltıp bakmadan atma hissi. Ve bunların tek nedeni ruhumu iyide tutabilmek. Blog yazılarıma dönüp baktım. Son yazılarımın hepsi bir meydan okuma. Belli ki bir şeyleri ters yüz etme, alışılmış olandan çıkarma isteği var içimde. Ve benim anladığım bu konuda ben yalnız değilim. Bu meydan okumalara katılanların bana yazdıklarından anladığım şey, herkesin bir yerlerden değişime başlamak istediği.

Bu yılda bir şey var. Belki de artık herkes ‘tamam’ diyor.